آگهی
آگهی
آگهی
دو قطبی نبودن به معني انتخابات غيررقابتی نيست
کد خبر : 10910 جمعه ۱۶ مهر ۱۳۹۵ ساعت ۱۶:۰۷


آسیو: هنگامی که به اظهار نظرها و رسانه‌های منتسب به یک جریان سیاسی می‌نگریم از موارد تکرار شونده در آن عبارت ‌‌‌دوقطبی شدن جامعه و هشدار درباره‌ی آن‌‌‌ است. حتی چنین گفته می‌شود که مبنای توصیه‌ی رهبری نظام به احمدی‌نژاد برای عدم شرکت در انتخابات پیش رو هم جلوگیری از همین دوقطبی شدن جامعه بوده است.


به گزارش "آسیو"
تا این جای کار همه چیز منطقی است و تاکید بر وحدت ملی و انذار درباره‌ی افتراق بین مردم کاری پسندیده است و این موضوع همان نکته‌ای بود که کاندیدای انتخابات88 که در این سالها مغضوب جریان رسمی است هم بر آن پای می‌فشرد و معتقد بود که باید از شقه شقه شدن جامعه جلوگیری کرد اما آنچه در این موضوع مشکل آفرین است تناقض رفتار و گفتار این جریان سیاسی است.

مثلا نتیجه‌ی این برداشت که منظور از جلوگیری از دو قطبی شدن جامعه عبور از دوگانه‌ی اصلاح‌طلب – اصولگراست و الان دوران دوگانه‌ی حق و باطل است که از برخی افراد شنیده می‌شود دقیقا نقطه‌ی مقابل تلاش برای عدم افتراق است زیرا معنای چنین نگاهی این است که هر آن کس مانند یک جریان خاص عمل نکند ذیل جبهه‌ی باطل تعریف می‌شود. برداشتی بسیار خطرناک که می‌تواند منتج به اقدامات بحران آفرین و خطرناکی بشود. بدون آنکه قصد مقایسه در میان باشد باید به این دوستان که چنین می‌اندیشند توصیه کرد که مراقب باشند دچار تفکر داعشی نشوند زیرا بن مایه‌ی نگاه داعشیان به جهان همین حق مطلق انگاشتن خود و یکسره باطل دیدن دیگران است.

نکته‌ی دیگر این است که به چه دلیل باید در میان خانواده‌ی نظام که مانند هر جمع دیگری دارای اختلاف نظرهایی طبیعی هستند که به فرموده‌ی پیامبر اکرم (ص) می‌تواند از جنس ‌‌‌رحمت‌‌‌ باشد این خط کشی حق و باطل را انجام داد؟ آیا چنین نگاهی باعث افزایش بیش از پیش اختلافات و پر رنگ شدن همان دوقطبی‌های گاه جعلی نمی‌شود؟ شاید بتوان مهم‌ترین دلیل این که عده‌ای دوگانه‌ی حق و باطل را به جریانات درون نظام تعمیم داده‌اند را در ‌ترس از گفتگو دانست. آن هنگام که به فرد یا جریانی برچسب جریان باطل بودن خورد آنگاه جریان دیگر که خود را مظهر حق می‌پندارد می‌تواند دست به هر اقدامی برای حذف آن که باطل است بزند و در چنین فضایی طبیعتا جایی برای گفتگو و استدلال نخواهد بود.

سخن ديگر اینکه یکی از نگرانی‌های بسیار بزرگ در خصوص انتخابات96 این است که تصمیم‌گیران از‌ ترس تب (جلوگیری از دو قطبی شدن) خودکشی (برگزاری انتخاباتی غیر رقابتی) کنند. اینکه باید وحدت ملی را حفظ کرد سخن به جایی است و برای جامعه‌ی ایرانی از هر چیزی واجب‌تر اما اگر به بهانه‌ی حفظ وحدت بخواهیم انتخابات را به سمت انتخاباتی «غیر رقابتی» ببریم هیچ تضمینی نیست که ضررهایی کمتر از دو قطبی شدن جامعه گریبان کشور را بگیرد.

شاید در چنان انتخاباتی همه چیز در ظاهر به آرامی پیش برود و مثلا جناب روحانی هم بدون دغدغه پیروز شوند اما یک انتخابات غیر رقابتی دیگر یعنی عقب‌گرد از همه‌ی آن تلاش هایی که برای پیشبرد دموکراسی در کشور صورت گرفته است. ممکن است عده‌ای چنین برداشتی داشته باشند که حضور برخی افراد در انتخابات باعث بحرانی مانند انتخابات88 می‌شد.

این برداشت غلط است به دو دلیل مشخص؛ نظام پس از عبور از بحران88 به تجارب و پختگی لازم رسیده و از آن مهم‌تر شخصیت فردی و مشی سیاسی حسن روحانی مانند احمدی نژاد نیست و در نتیجه نوع واکنش او در برابر بحران‌هایی از جنس انتخابات 88 متفاوت خواهد بود بنابراین از یک سوی ماجرا خیال همه می‌تواند راحت باشد. از این موارد می‌توان نتیجه گرفت که نباید نگرانی‌هایی از این جنس نظام سیاسی را به سمت انتخاباتی غیر‌رقابتی متمایل کند که برگزاری چنین انتخاباتی ضررش کمتر از ایجاد دو قطبی در جامعه نیست.

 

اضافه‌ كردن نظر

1) دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط پایگاه خبری تحلیلی آسیو در وب سایت منتشر خواهد شد.
2) پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
3) از انتشار نظراتی که فاقد محتوا بوده و صرفا انعکاس واکنشهای احساسی باشد جلوگیری خواهد شد.
4) لطفا از نوشتن نام مسئولین و شخصیت ها تحت هر شرایطی خودداری نمائید.
5) لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید.
6) نظراتی که غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.